Vandaag is het aswoensdag en start de veertig dagen tijd. Traditioneel de vastentijd maar vandaag de dag helaas ook voor veel Katholieken een periode om bij te komen van het carnaval.
In het Nederlands Dagblad van vanmorgen stond een kort artikel over een cursus over het katholieke geloof waar men de liturgische kalender inclusief de vastentijd probeerde uit te leggen. Net als bij elke cursus waren er getuige het artikel diverse mensen aanwezig waaronder ook een heuse ERC. Dat staat voor Evangelical Returned Catholic. Je leest het goed: iemand die afkomstig is uit de evangelisch/protestantse wereld en terugkeert naar de Katholieke kerk.
Een opmerkelijke beweging, maar het is opvallend dat deze beweging wereldwijd groeit. Naar alle waarschijnlijk niet harder dan de grote Exodus uit de kerk, maar toch, het is een opmerkelijk fenomeen wat zich niet beperkt tot de gemiddelde kerkganger maar ook enkele vooraanstaande personen uit de evangelische wereld in de Verenigde Staten zijn teruggekeerd naar de RKK.
In het artikel vanmorgen las ik het volgende indringende stukje:
Katja heeft zich na jaren van omzwervingen in protestantse kerken en gemeenten bij de Kerk van Rome gevoegd. ,,Dat was thuiskomen”, zegt ze. In de Rooms-Katholieke Kerk vond ze een ,,mooie balans tussen vieren en lijden”. ,,Het geloof wordt er gevierd, maar er is ook ruimte voor het lijden en de pijn, die onderdeel van het leven zijn. Dat liet voor mij Gods barmhartige liefde zien.” Met een echtscheiding en langdurige ziekte heeft ze moeilijke jaren achter de rug. In evangelische gemeenten kreeg ze te horen dat God haar zou willen genezen, en of er misschien zonden waren die dat blokkeerden. ,,In de Katholieke Kerk kun je binnenkomen zoals je bent; en van daaruit kun je dan verder komen.”
Ik moet eerlijk bekennen dat ik er iets van herken. In de evangelische wereld is soms maar bitter weinig ruimte voor het lijden. Het gaat primair om de overwinning en als je evangelische beweging maar radicaal genoeg is, dan is er geen plaats om ziek te zijn, te worden of te blijven. Te pas en te onpas “bemoedigen” mensen elkaar met de woorden dat het allemaal beter gaat worden. Sommigen gaan zelfs zover dat ze genezing “uitspreken” over een ernstig en langdurig ziek persoon. Als deze dan niet blijkt te herstellen maar ziek blijft, dan is de geestelijke schade bijna niet te overzien. Gek genoeg worden de vals gebleken profeten gewoon binnen de kerk gehouden in plaats van eruit gesmeten.
Dat ligt soms ook lastig, want soms is iemand chronisch ziek en kan men nog altijd uitleggen dat de genezing aanstaande is. Maar ook in het ernstige geval van overlijden kan de “profeet” makkelijk vrijuit gaan want dan ligt het probleem bij de persoon in kwestie. Hij of zij zal stiekem wel hebben vastgehouden aan bepaalde zonden.
Ergens kan ik me de weg van Katja wel voorstellen. Ik heb een aantal Katholieke vrienden die ook nog eens priester zijn en ik heb van hen veel geleerd over de Katholieke leer. Ik ben milder en begripvoller geworden. Tegelijkertijd heb ik de diepere theologie van sommige kwesties leren kennen en daarin maak ik persoonlijk een andere keuze. Niet op gevoel maar op grond van het Woord. Geen punt.
Voor me ligt de Paarse Passiekalender van Time To Turn, een boeiend Protestants/Evangelisch initiatief om de vastentijd intenser te beleven. Om ritme aan te brengen in het kerkelijk jaar. De komende veertig dagen gaat het over soberheid en inkeer, want ook dat hoort bij het leven. Zelfs bij het overwinnende christelijke leven.
Voor alles wat gebeurt is er een uur,
een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
Er is een tijd om te baren
en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten
en een tijd om te rooien.
Er is een tijd om te doden
en een tijd om te helen,
een tijd om af te breken
en een tijd om op te bouwen.
Er is een tijd om te huilen
en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen
en een tijd om te dansen.
Er is een tijd om te ontvlammen
en een tijd om te verkillen,
een tijd om te omhelzen
en een tijd om af te weren.
Er is een tijd om te zoeken
en een tijd om te verliezen,
een tijd om te bewaren
en een tijd om weg te gooien.
Er is een tijd om te scheuren
en een tijd om te herstellen,
een tijd om te zwijgen
en een tijd om te spreken.
Er is een tijd om lief te hebben
en een tijd om te haten.
Er is een tijd voor oorlog
en er is een tijd voor vrede.
15 Reacties
Mooi betoog Jan. Ik herken me hier ook wel in. Momenteel ben ik zwervend tussen Evangelisch en PKN… Voorlasnog voel ik me vrij om me in beiden te bewegen. Wellicht ga ik ook eens bij onze katholieke broeders en zusters kijken. Één van mijn meest diepe spirituele ervaringen had ik een jaar of vier geleden in Rome op het St. Pieterplein.
Er zijn terreinen waar ik afstand neem van de katholieke leer. Dat gaat dan om de doop (doop=wedergeboorte), avondmaal (transsubstantiatie) en het gelijkstellen van de traditie met de Bijbel.
Zwervend? Maar je bent toch inmiddels ouderling?
I.v.m. zeer weinig tijd door persoonlijke zaken en het starten van mijn eigen zaak ben ik momenteel weer ouderling-af. Hel jammer, maar het ging gewoon echt niet. Miste veel te veel afspraken en dan moet je eerlijk zijn en niet uit een soort misplaatst plichtsbesef aan blijven modderen. Zoveel heb ik wel geleerd de afgelopen jaren
Dus zodoende.
De bijbel is de afdruk van het Woord dat Jezus is. Een afdruk die geen volledigheid opeist, maar wel volheid. Jezus’ Woord is groter dan geschreven tekst en bestaat dus levendig in de Kerk. Hoe? Door Overlevering met grote ‘O’, als groot geschenk van de heilige Geest. Zo kunnen we nu – God zij geprezen – de heilige Schrift lezen in de context van de heilige Overlevering en lopen we niet langer ‘op-zijn-protestants’ vast over individuele interpretaties. Het Woord van God in 2 dimensies dus.
Het is ook die heilige Schrift die in volheid spreekt van het ‘bad der wedergeboorte’ en de ‘gemeenschap aan het Lichaam en het Bloed van Christus’. Voor meer duidelijkheid, raadpleeg de heilige Overlevering.
Prachtig gewoon om ERC te zijn
.
Rob
Hee Rob,
Je reactie kon niet uitblijven!
In de brief van Paulus aan Titus (bad der wedergeboorte) gaat het niet over baby’s. Lees de context nog maar eens goed. Als de doop dus gekoppeld is aan de wedergeboorte (en dat is het) dan in ieder geval met volwassenen!
Beste Allemaal,
Ik zou zelfs willen beweren dat we de RK kerk kunnen overslaan. Dit was tenslotte de eerste kerk die een scheuring veroorzaakte (voor de liefhebbers: 1054 NC). De kerk die mij al jaren enorm boeit, theologisch, liturgisch en in levensstijl is de Orthodoxe Kerk. In die zin is de RK kerk eerder een voorloper van de reformatie en de enorme waaier van splinterkerken die daaruit voort is gekomen. In de USA zie je dat de laatste jaren hele kerken overstappen naar de Orthodoxe Kerk. Ik vind dat een verleidelijke gedachte moet ik bekennen!
Grappig dat het de RKK moet zijn die scheuring _veroorzaakt_. Dat zal de Pius X broederschap van Lefevre graag horen. Voor iedereen een visie.
Broederschap van Lefevre? Is dat niet dat obscure genootschap waar Williamson bij hoort?
exactly. profetic speaking doe je naar mijn mening alleen als je iets ” hoort” van de Heer. En niet zo maar een systeem opplakken op situaties. Ja, de Heer wil altijd genezen…. daar geloof ik niet in. Ik denk wel dat we ons mogen uitstrekken naar wat God’s wil is voor de specifieke situatie. Elke stroming heeft toch iets mystieks? Dat vind ik juist zo mooi – elk uniek mens zou aan zijn trekken mogen komen in de diversity of churches. Beautiful! De Bruid van Christus… Hoe mooi mogen we worden om voor Hem te mogen verschijnen (ik denk aan Esther – een jaar lang geolieet worden, hehe).
Is het laatste een zelfgemaakt gedicht, geinspireerd op Ecclesiastes? Ik vraag me af in hoever dat mij vandaag de dag nog aanspreekt. Ik zou bij voorbeeld niet willen leren over hoe ik moet haten. Dat doen ze geloof ik bij een andere religie. bij voorbeeld. Evenzo ” een tijd om de verkillen”. Laten we elkaar ” warm” houden, stel ik voor. Opdat nog velen onze liefdevolle Heer mogen leren kennen. GBU bro’
Petra, kom op!
Dit is gewoon de Nieuwe Bijbelvertaling. Wijkt in essentie niet af van andere vertalingen. Dus…mocht je het niet oké vinden wat er staat dan moet je je een etage hoger melden!
jan.
ik leef onder het nieuwe verbond. (love the Lord your God, with all your heart, all your soul and all your mind. And your neighbors as yourself.) sorry. no hating for me.
Om nog even op die scheuring terug te komen het volgende stukje geschiedenis.
Het gebeurde op een zondagmiddag in het jaar 1054 tijdens het begin van een dienst in de Kerk van de Helige Wijsheid in Constantinopel. Cardinaal Humbert en twee andere vertegenwoordigers van de paus kwamen de kerk binnen lopen en gingen rechtstreeks naar het altaar. Ze kwamen echter niet om te bidden! Op het altaar plaatsten ze een excommunicatie bul waarop ze de kathedraal uitmarcheerden. Terwijl ze de kerk uitliepen via de westelijke poort schudde de kardinaal het stof van zijn kleren met de woorden: “Laat God het maar zien en oordelen”. Een diaken rende hevig ontsteld achter hem aan en smeekte hem om de bul mee terug te nemen. Humbert weigerde en de bul werd op straat gegooid. Het is deze gebeurtenis die aangemerkt wordt als het begin van het grote schisma. Dat zal de Pius X broederschap van Lefevre niet graag horen waarschijnlijk. Binnen de Orthodoxe kerk wordt de RK Kerk daarom ook wel onder de reformatorische afscheiding geschaard
@ erik b.
interessant detail…
heb trouwens nagedacht over Hab 1, 13. vraagje: hoe zou God dan kunnen rechtspreken? Hij moet wel goed en kwaad kunnen “zien” om het te kunnen onderscheiden. Misschien bedoelt de profeet hier in dit stukje dat het kwaad in Zijn aanwezigheid niet kan standhouden (” de zon schijnt voor de rechtvaardigen en de onrechtvaardigen” ). zie ook: Klaagliederen 3, 38. Of zie jij dat weer anders?
@Petra
- God hoeft zich niet bezig te houden met rechtspreken want dat heeft Hij gedelegeerd naar Zijn Zoon…”Mij (Jezus) is gegeven alle macht in de hemel en op aarde”
- Verder vind het het volgende gedeelte fascinerend:
Joh 12,47 “Als iemand mijn woorden hoort maar ze niet bewaart, zal ik niet over hem oordelen. Ik ben immers niet gekomen om over de wereld te oordelen, maar om de wereld te redden.”
Ik heb het idee dat vooral christen (of mensen die zich zo noemen) vaak bezig zijn met het vellen van allerlei oordelen. Die oordelen gaan dan trouwens meestal over anderen
Verder stel ik het me zo voor: zou iemand die hier niet bij Jezus wil horen en de drie-enig God aanbid dat wel in de hemel willen? Ik denk dat als mensen overlijden en het hemels paradijs voor zich zien, juist niet richting dat Licht gaan. Ik denk dat mensen zich daar zo schamen voor hun eigen zondige natuur dat ze zelf de eeuwige duisternis inhollen. Die zondige natuur zal daar namelijk in zijn volledigheid openbaar zijn. Voor mensen die hier al gewend zijn aan een leven met God in en door de Here Jezus en verbonden met Zijn Heilige Geest is dat anders. Ik denk dat het voor hen een thuiskomen is. Ik denk dat het zo vertrouwd is dat het een feest der herkenning zal zijn en dat je maar 1 kant op wilt gaan!
Helaas leven wij veel te veel met het beeld van God als grote toornige boeman. Een heidens Godsbeeld van een soort Zeus op een troon met een bliksemschicht in zijn hand die naar willekeur straft of beloond. Geniet van de vrijheid die we hebben in Christus en leef als een bevrijd mens je leven op de plek waar God je gesteld heeft!
heej, mooie site, man