Coworking is een sterk opkomende manier van werken in de Verenigde Staten en het begint zo langzamerhand een stevige voet aan de grond te krijgen in ons platte landje. In de opkomende cultuur van ZZP-ers lijkt “het nieuwe werken” de oplossing te zijn voor een aantal problemen waar zelfstandigen tegenaan lopen.
Laten we beginnen bij het begin: coworking (of hot desking) is een soort ‘working apart together’. Mensen met verschillende (vaak creatieve) beroepen die als zelfstandige werken komen samen in een ruimte om daar hun werk te doen terwijl zij zich omringen met soortgenoten. Dat kan in de betere koffiehuizen of in een daarvoor ingericht kantoor. Bij de eerste variant ga je aan de stamtafel zitten, bestelt een cappuccino en opent je laptop en gaat aan de slag via het vaak gratis beschikbaar gestelde Wifi netwerk. Zo heeft een ZZP-er ineens collega’s en gezelligheid en dat komt de productiviteit evenals de gemoedstoestand van de persoon in kwestie ten goede.
Toch is het soms fijn om even rustig te kunnen werken en in een min of meer openbare ruimte gaat dat niet werken. De tweede optie is dan ook een speciaal daarvoor ingericht kantoor. Je kunt in zo’n kantoor gewoon vijf dagen per week een werkplek huren die beschikt over alles wat een normaal kantoor ook heeft (internet, backup faciliteiten, goede koffie, toilet, een kast en…..collega’s!). Wil je meer flexibel zijn, dan kun je ook rustig een flexplek huren. Dat kan voor een paar uur per dag (seats2meet) of je kunt een abonnement afsluiten voor drie of vijf dagen per maand.
Misschien denk je: waar slaat dit op! Is er wel behoefte aan dit soort plekken? Nou en of! Laat me het voorbeeld van mijn eigen leven geven. Ik ga na de zomer mijn vijfde jaar in als voorganger van een Evangelische gemeente waar ik de enige betaalde werker ben. Ik werk veel met mensen vanuit mijn werk en samen met de oudstenraad mag ik leiding geven aan de gemeente. Toch zijn er momenten dat dit werk erg eenzaam is. Vaak is dat fijn omdat je goed kunt doorwerken en kunt focussen, maar soms mis ik de energie van een kantoor en co-workers. Dan zou het fijn zijn als ik 1 of 2 keer per week naar een kantoor kan met “collega’s” die ook in een creatief, producerend beroep werken en elkaars gezelschap nodig hebben om enthousiast te blijven.
Het voordeel van coworking is dat er een soort “open ruimte” ontstaat waar iedereen kan aanhaken. Dat zorgt voor een creatieve, dynamische omgeving waar je gestimuleerd kan worden om je werk te doen.
De vraag voor mij is: “Zou dat ook onder voorgangers/predikanten werken?”. Laat ik eens wat redenen noemen om te gaan coworken:
1) Je voelt je alleen.
Dit is de meest aangedragen reden om te gaan coworken. Goed, je bent onafhankelijk, baas over de eigen agenda, maar soms werk je keihard zonder een mens te zien op het ritme van het oorverdovende getik van de klok in je kantoor.
2) Je hebt motivatie nodig.
Een goede tweede. Soms werkt het om even te brainstormen met een collega, even wat small talk te hebben om daarna weer opgeladen aan het werk te gaan. Voor ZZP-ers en dus ook voor voorgangers en predikanten bestaat die optie niet. Als ik vastzit in een project spring ik soms even op de fiets om mijn hoofd leeg te krijgen, maar het zou eenvoudiger zijn om even heerlijk bij te kletsen bij de espressomachine.
3) Je wilt nieuwe dingen horen of leren.
Coworkers werken vaak samen met creatieve mensen uit allerlei bedrijfstakken. Schrijvers, grafisch ontwerpers, fotografen etc. Heerlijk om even over de schouder van je coworker mee te kijken waar hij of zij mee bezig is en misschien doe je wel inspiratie op voor je eigen project.
4) Je hebt geen idee wat er in de echte wereld gebeurt.
Als zelfstandige bestaat het gevaar dat je niet zo goed bent aangesloten bij de dingen die in de wereld gebeuren. Ja, de grote dingen hoor je wel, maar de regionale dingen gaan vaak aan je voorbij. Voor voorgangers en predikanten bestaat zelfs het gevaar dat ze totaal niet aangesloten zijn bij de maatschappij waar hun gemeenteleden in leven. Ze vergeten snel hoe het is om elke dag naar het werk te gaan en ‘s-avonds thuis te komen in een druk gezin. Een ervaring die de parochianen elke dag hebben.
5) De balans tussen werk en privé is ver te zoeken.
Voorgangers en predikanten die thuis werken (zoals ik) hebben vaak moeite om een goede grens te trekken tussen werk en privé. Dat is begrijpelijk. Je bent altijd vrij (want je bent thuis) en je bent altijd aan het werk (want je bent thuis). Hoewel ik vrij ben om mijn tijd in te delen en dus soms kan zeilen als anderen werken komt het er voor mij op neer dat ik feitelijk veel meer uren werk. Dat geeft ook niet. Creatief werk kun je niet dwingen in vooraf ingeroosterde uren. Soms is de ‘flow’ (vergeef me het woord) er niet en is het handiger om op een ander moment te werken. Zo ben ik wel eens ‘s-nachts opgestaan om een preek te schrijven en heb ik wel eens als een pinguïn naar mijn agenda gekeken omdat er geen werk uit mijn vingers kwam. Coworking kan helpen om de balans terug te brengen denk ik.
6) Het delen van investeringen.
Gisterenavond fietste ik nog even door Woerden om wat kleine kantoorruimten te bekijken. Gaandeweg besefte ik dat ik helemaal geen nieuwe ‘grot’ nodig heb om me terug te trekken. Mijn werkgrot thuis is perfect. Wat ik écht nodig heb zijn contacten die me stimuleren om mijn werk goed te doen. Daarnaast kost een eigen kantoor veel meer dan dat je zo’n ruimte deelt met heel veel andere mensen. Slim en efficiënt dus.
Kortom, redenen genoeg om te gaan cowerken! Het zou geweldig zijn als meer kerken minder geld zouden investeren in dure kantoorruimte maar zouden besluiten om een “open ruimte” te creëren waar hun teamleden en betaalde werkers hun ruimte en middelen zouden delen met elkaar om zo uiteindelijk meer gepassioneerde werkers te kweken. Voorgangers moeten dan wel uit hun ivoren torens komen en een bureau delen met een kinderwerker, een gemeenteleider of een andere creatieveling die aansluiting zoekt.
Geef me eens wat feedback!
11 Reacties
Ik nodig je hierbij uit om een paar keer bij mij op kantoor te komen cowerken en wat flow te laten overspringen.
Het zou fantastisch zijn om zoiets te hebben! Afgelopen jaar heb ik op projectbasis stage gelopen bij Navigators Rotterdam. Er waren 2 stafleden (bijna fulltime) en vijf studenten die een Naventure (trainingsprogramma) deden en dus ook half staflid waren. Dan kwam ik er nog bij, dus totaal 8 mensen. Elke maandagmorgen begonnen we de week met uitwisseling e.d. – daarbij werd mijn werk in de gemeente ook meegenomen. Heerlijk om zo’n plek te hebben. Als dat 2 keer per week kon?! Thuis is de verleiding groot om te gaan niksen of overwerken. Prive werk was ook een hele klus, dit zou inspirerend werken.
Wat als voorgangers (traditioneel, evangelisch, emerging) dit samen zouden gaan doen i.p.v. op niets uitlopende voorgangersmeetings? Informeel bijpraten werkt meestal beter, anders worden er toch gauw stellingen ingenomen. Helemaal tof als er ook nog creatieve zzp’ers en niet-gelovigen in dat kantoor rond zouden lopen.
Ik weet dat bij ViaNova iets dergelijks bestaat. Een eigen ruimte met kantoor en verschillende part-time werkers. Dat werkt als een trein!
Zo te lezen is er al bijna een tweede gebedswinkel geboren. Een connectshop oid. Ik werk graag alleen en geconcentreerd en Parousia Zoetermeer heeft een gebouw waar jouw droom gerealiseerd wordt. We hebben daar ons eigen kantoortje en kunnen voor die overleg- en creamomenten gemakkelijk even bij elkaar binnenstappen. Maar trek je het breder, dan komt er denk ik niets meer van werken.
@Marc: Cool! Lijkt me gaaf. Mail me nog ff het adres van je kantoor en de “openingstijden”.
@Niels: De ruimte in AMsterdam is volgens mij niet specifiek van Via Nova, het is van het “Centrum voor Gemeentestichting en Gemeenteopbouw”. Leuk pand dicht tegen het Vondelpark! De combi informeel en gewoon werken is volgens mij erg nuttig.
@Peter: Ik onderzoek de mogelijkheid in Woerden, maar ik sluit me misschien aan bij “The Hub” in Rotterdam of Amsterdam. Lijkt me een leuke creatieve club. Jij hebt makkelijk praten! Collega’s bij NN én in de kerk.
Hey Amigo,
Wat ziet je site er goed uit man!
Ben een paar weken niet geweest en ik wist niet wat ik zag. Erg professioneel allemaal. Misschien moet ik die ‘flow’ maar eens laten overspringen (dank aan @Marc). Kundig vakwerk.
Nu inhoudelijk; Ja, ik herken het. Werk nog maar een paar weken thuis in de meest uitdagende periode van het jaar (kinderen hebben vakantie… en niks te doen – zeggen ze) maar ik zie nu al het belang in van een goede scheiding van werk en prive, al zal het door het feit dat het een creatief beroep is ook weer niet te veel geschematiseerd en gestructureerd moeten worden. Allemaal herkenbaar. Ilonk kwam met het idee om een bord te maken: groen als pa bereikbaar is en rood als dat niet het geval is. Zo’n bord komt dan zowel beneden als boven aan de deur van m’n kamer te hangen. Ach, het is een begin.
Grappig ook om een woord als ‘grot’ terug te horen.
Ik heb zo vreselijk gelachen om dat voorbeeld in dat boek wat jij nu aan het lezen bent. Het was zo herkenbaar. Tegelijk gaf hij (Greg B) in dat voorbeeld, net als jij, aan niet zonder menselijk contact te kunnen en dat-ie daar pas gaandeweg is achter gekomen. Ik merk het nu al. De eerste weken in ‘mijn grot’ waren heerlijk, maar ik zou het inderdaad geweldig vinden om zeker 1 dag per week te ‘co-worken’, precies om de redenen die jij aanhaalt. @Peter heeft ook een punt in het zeggen dat er van werken weinig komt als je het te breed trekt.
Holbewoners unite! (niet te veel – een keer per week ofzo
)
Ben laatst bij Igluu in Utrecht geweest. Erg mooi, maar er hangt ook een prijskaartje aan. Momenteel is mijn zzp praktijk nog net ff te instabiel om die maandelijkse verplichting aan te gaan, maar samen een werkplek delen spreekt me wel enorm aan. Als ik in Woerden van dienst kan zijn hoor ik het graag. Lijkt me fijn om zoiets in de buurt te hebben want thuis is op zijn zachtst gezegd niet altijd ideaal…
Eerst ff zeggen dat ik blij ben dat EEUWIGHEID.NL niet in opgeslokt in de donkere krochten van de internet-vergetelheid. Zo! En je strakke opmaak biedt wel lekker overzicht.
Samenwerken. Ik weet hoe belangrijk dat is voor creatieve geesten. In Amsterdam heb ik een eigen kantoorruimte (kom je eigenlijk nog eens koffie drinken?), maar collega’s zitten vlakbij. Wandelgangen, kantine, koffieautomaat – werken is niet alleen maar geld verdienen en ‘doelstellingen bereiken’, je wil ook graag menselijk contact met elkaar. Ik kan goed ‘alleen’ werken (werk elke vrijdag thuis), maar ik zou het gezelschap van collega’s op den duur wel erg gaan missen.
Ik heb ook wel eens verkondigd dat Twitter een soort bedrijfskantine is voor mensen die veel ‘op zichzelf werken’. Je kunt er een serieuze oproep plaatsen, je vouwwagen te koop aanbieden, een flauwe of goede grap maken… gewoon even wat kletsen. Maar het blijft behelpen. Samen rond een tafel zitten, even lekker lachen – dat is eigenlijk onmisbaar!
En nog wat meer on topic: een werkplek buitenshuis is ook wel belangrijk om letterlijk afstand te kunnen nemen van je werk. Een heen- en terugreis is ook prettig om dingen vooraf te overdenken of achteraf te laten bezinken.
@Paul: mail me ff je adres in 020, dan kom ik binnenkort een bakkie doen! Inderdaad, na vier jaar “alleen” werken heb ik er tabak van. Alleen werken heeft zijn grenzen. Die van mij zijn bereikt.
@Jaco: Ik heb inmiddels een lijstje mensen die ook wel wil gaan cowerken. Als de zolder van de gebedswinkel te klein is richten we misschien een andere locatie in. You’re free to join in!
En toen zat ik te werken in de gebedswinkel…
Bedankt broer(s)!
Bless,
Roc
Ook ik werk hier nu geregeld in Woerden en met veel plezier…een aanrader voor ons allen dus join the club!
Morgen is het weer zo ver!!!
Jaaaaaa.